poniedziałek, 5 marca 2018 r.

kontakt z redakcją

+48 661 816 567 / kontakt@szczecinnonstop.pl

Nowe produkty regionalne. Udziec taki, że cieknie ślinka!

Aktualności, Kultura i rozrywka, Miasto

Kolejne wyjątkowe smaki z Pomorza Zachodniego trafiły na Listę Produktów Tradycyjnych. Tym razem uznanie zyskały pierniczki „Serca kaziukowe”, szynka „Wędzony udziec wieprzowy z Przelewic” oraz miód pitny trójniak Cedyński. Tym samym nasz region ma już 48 produktów na ministerialnej liście. W poniedziałek 5 marca br. z wytwórcami nowo wpisanych produktów spotkał się w Szczecinie wicemarszałek Jarosław Rzepa i dziennikarze.

Niezmiernie cieszę się, że mamy przyjemność przedstawienia kolejnych zachodniopomorskich produktów na ministerialnej Liście Produktów Tradycyjnych. Są to już pozycje nr 46, 47 i 48. Dziękuję bardzo za zaangażowanie wytwórcom, jak i pracownikom wydziału rolnictwa i gratuluję wytrwałości, bo wpis na listę to często całe lata pracy i starań – podkreślał wicemarszałek Jarosław Rzepa, który podczas spotkania przedstawił też najnowsze publikacje Urzędu Marszałkowskiego (katalog oraz przewodnik z mapą) dotyczące tradycyjnych kulinariów Pomorza Zachodniego.

Irena Śmiałek z Koszalina, która wytwarza Serca kaziukowe zwane też kaziukowymi serduchami przyznaje, że praca nad produktem trwa długo – W moim przypadku to 18 lat. Pierwsze nieudane próby podjęłam w 2000 roku, początkowo robiąc wszystko źle. Nawet dostałam nagrodę literacką za napisanie o tym, jak mi to nie wychodzi – śmiała się pani Irena. –  Później udało mi się dopracować technologię.

Serca kaziukowe/kaziukowe serducha zyskały uznanie podczas wielu kulinarnych konkursów. Zdobyły II miejsce w konkursie „Nasze Kulinarne Dziedzictwo – Smaki Regionów” 2001 oraz zdobyły I nagrodę  w „Poszukiwaczach Smaków” 2014. Ich niezmienny smak i wysoką jakość doceniło w 2010 roku krajowe jury konkursu „Nasze Kulinarne Dziedzictwo – Smaki Regionów” przyznając temu przysmakowi najwyższe wyróżnienie, czyli „Perłę” 2010. Zrobione są z ciasta piernikowego i ozdobione białym lub kolorowym lukrem. Ciemnobrązowe, kruche ciasteczka mają korzenno-miodowy smak z wyczuwalną nutą pieprzu i ostrych przypraw piernikowych. Tradycja wytwarzania tego produktu została przeniesiona na ziemię zachodniopomorską po II wojnie światowej wraz z wygnańcami z Wilna. Wyrób piernikowych serc był nieodłącznym elementem tamtejszych Kaziuków (jarmarków).

Listę wzbogaciła również kolejna wędlina z Pomorza Zachodniego. Mowa o wędzonym udźcu wieprzowym z Przelewic. To szynka wieprzowa ze skórą i kością o charakterystycznym smaku. Wyczuwalna jest w nim delikatna owocowa nuta pochodząca z dymu drewna śliwkowego. Na Pomorze Zachodnie przepis na ten produkt przywieziony został z okolic Wielunia – To przepis mojego dziadka, który staramy się udoskonalać. Wprowadziliśmy na przykład dodatek wiśni – tłumaczył Ireneusz Jung z Firmy Handlowo-Usługowej IRGO z Przelewic.

Produkt zdobył I miejsce w konkursie „Nasze Kulinarne Dziedzictwo – Smaki Regionów”. Otrzymał również nominację do nagrody „Perła” 2016.

Miód pitny trójniak Cedyński musi leżakować przynajmniej rok czasu – zaznaczał jego wytwórca Jan Olszański z Pasieki Miody Jana.

Po raz pierwszy ten trunek „nastawiony” został w  1970 r. w ówczesnym wojewódzkie szczecińskim. Wtedy to obchodzono 1000-lecie zwycięstwa wojsk Mieszka I nad wojskami margrabiego Hodona, które odbyło się 24 czerwca 972 roku pod Cedynią. Do przygotowań jubileuszu włączono także Nadodrzańskie Zakłady Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego w Dębnie Lubuskim, które zobligowano do wyprodukowania dwóch nowych gatunków miodów pitnych, mających pojawić się w sprzedaży w 1972 r. Jednym z nich był Miód pitny trójniak „Cedyński”, który produkowany był do końca lat 90.

Jury konkursu „Nasze Kulinarne Dziedzictwo – Smaki Regionów” uhonorowało ten szlachetny trunek w 2014 r. wyróżnieniem, a dwa lata później przyznało nominację do nagrody „Perła”2016.

Obecnie na Liście Produktów Tradycyjnych prowadzonej przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi znajduje się 48 produktów z województwa zachodniopomorskiego. Mogą tam trafić produkty, które wytwarzane są z zastosowaniem tradycyjnych metod produkcji (mających co najmniej od 25 lat), stanowią element dziedzictwa kulturowego regionu i są elementem tożsamości społeczności lokalnej.